دلم تنگ و غم آگین و قفس تنگ
نوای زندگانی ام بد آهنگ
نگهبان قفس هم دیر پاییست
که دارد با اسیر خود سر جنگ
شعر از پشنگ دلاوری
نوای زندگانی ام بد آهنگ
نگهبان قفس هم دیر پاییست
که دارد با اسیر خود سر جنگ
شعر از پشنگ دلاوری
منوی اصلی
آرشيو مطالب
عکس بی نظیر نشنال جیوگرافی از کوچ ِ فیل ها در کنیا
تصاویر هوایی دیدنی از اروپا
شفق قطبی : این عکس حیرتانگیز و شبحوار پدیدهای طبیعی به نام شفق قطبی را نشان میدهد و از شاتل آنلا
معماری فرانسه
احمدی نژاد در حال بوسیدن دست آموزگار دوران کودکی خویش
اسامي و سرنوشت برخي از ديپلماتهاي وقت در لانه جاسوسی
كمبود اتوبوسهاي بليتي، شيريني BRT را تلخ كرده
ابتکار یک روحانی در خصوص ازدواج جوانان
" برتری همیشه منفور بوده است ، و هنگامیکه برتر از همه ای بیشتر منفوری " . گراسیان
" هنر ، قدرت و توانایی نیست بلکه تسلی خاطر است " . توماس مان
" انسان برتر از ابرانسان بسيار دور است " . فردریش نیچه
" آنکه پیاپی سخنتان را می برد ، دلخوش به شنیدن سخن شما نیست " . ارد بزرگ
" ما از جنس روياهايمان هستيم " . ويليام شکسپير
" با مردمان نيک معاشرت کن تا خودت هم يکی از آنان به شمار روی " . ژرژهربرت
" با ديگران آنگونه رفتار کن که ميخواهی با تو رفتار شود " . براون
" ماهي و مهمان دو روز اول خوب هستند ، از روز سوم بو مي گيرند " . اسپانيولي
" نفرت همان خشم و غضب است که روی هم انباشته شده است " . سیسرون
کاریکاتور
نصایح بزرگان
پيوندها
طراح قالب
Powered By
BLOGFA.COM
سه شنبه پانزدهم آبان 1386 ساعت 12:25
ايران اکونوميست: برخي مشاهدات از تمايلات برخي مسئولان خطوط براي فعاليت بيشتر اتوبوسهاي ريالي بخش خصوصي به بهانه اصل 44! حكايت دارد، به گونهاي كه به رغم وجود اتوبوسهاي بليتي، به دلايلي مانع تردد آنها و سوار كردن مردم توسط آنها ميشوند.
ایران 14/8/1386
در
حالي كه با استقبال مردمي از طرح اتوبوسهاي سريع با نام BRT، تعداد آنها
افزايش يافته، كمبود اتوبوسهاي بليتي كه وسيله اصلي نقل و انتقال مشتريان
اصلي شركت واحد در سراسر تهران است، موجب برخي نارضايتيهاست.
به گزارش خبرنگار «تابناك»، راهاندازي خط BRT توسط شهرداري در شهر تهران كه براي كاهش ترافيك و رفتوآمد خودروهاي شخصي انجام گرفته، تا اندازهاي موفق بوده، به گونهاي كه به رغم افزايش تدريجي تعداد اتوبوسهاي اين خط كه ميدان آزادي را به تهرانپارس متصل ميكند، با استقبال زياد شهرونداني كه از اين راه تردد ميكنند، همچنان نياز به افزايش دوباره اتوبوسهاي آن احساس ميشود.
آن دسته از شهروندان تهراني كه اكنون برنامه خود را با رفتوآمد از اين خطوط تنظيم كردهاند، رضايت نسبي از سرعت رسيدن به مقصد و كاهش اتلاف وقت خود دارند، اما آنچه بايد مورد توجه مسئولان از جمله وزارت كشور قرار گيرد، ياري كردن شهرداري تهران در اجراي كامل طرح BRT است.
به نظر ميرسد اجراي كامل اين طرح با ايجاد ايستگاههاي مخصوص و تهيه و تردد اتوبوسهاي چپدر كه ويژه طرحهاي BRT است، ميتواند رضايت بيشتر شهروندان را به دنبال داشته باشد. هرچند اكنون شهرداري و اتوبوسراني تهران، اقدام به افزايش تعداد اتوبوسهاي اين طرح كردهاند، به گونهاي كه اين طرح با حدود 130 دستگاه اتوبوس آغاز شد و هماكنون به 230 دستگاه رسيده است و هنوز هم نياز افزايش آن وجود دارد، اما مشكل اين است كه سازمان اتوبوسراني براي پاسخگويي به نياز استفادهكنندگان از اين طرح، مجبور به استفاده از اتوبوسهاي خطوط ديگر اتوبوسراني شده و همين امر، نارضايتي مسافران خطوط ديگر را سبب گشته كه زيبنده شهرداري و وزارت كشور كه بنا بر تبصره 13 مسئول افزايش و گسترش ناوگان حملونقل عمومي شهر هستند، نيست.
از سوي ديگر، ايجاد خطوط ويژه BRT موجب شده تا ديگر اتوبوسهاي شركت واحد، مجوز رفتوآمد در اين خطوط را نداشته باشند و در مسير پرترافيك تردد كنند كه اين هم نارضايتي برخي ديگر از شهروندان را سبب شده، براي همين به نظر ميرسد بايد براي اين مهم هم تصميمي گرفته شود؛ مثلا اين قبيل اتوبوسها، از خيابانهاي موازي با شمال يا جنوب خيابانهاي آزادي و انقلاب كه كمترافيكتر هستند، رفتوآمد كنند.
اين گزارش ميافزايد: شهروندان تهراني در نقاط گوناگون شهر از كمبود اتوبوسهاي بليتي و صفهاي طولاني براي سوار شدن بر آنها ابراز نارضايتي ميكنند.
اين در حالي است كه تبليغات گسترده ستاد تبصره 13 درباره ورود صدها دستگاه اتوبوس به ناوگان اتوبوسراني تهران در مناسبتهاي گوناگون، اين پرسش را به وجود آورده كه علت كمبود اتوبوس در خطوط چيست؟
هرچند ابتكار ورود اتوبوسهاي ريالي كه خلوتتر و داراي امكانات و تسهيلات بيشتري است، براي جذب قشري از شهروندان و تشويق آنان به استفاده نكردن از خودرو شخصي مناسب است، مشتريان اصلي شركت واحد كه به دلايل گوناگون از جمله لزوم پياده شدن در ايستگاههاي خاص يا هزينه اتوبوسهاي ريالي، مايل به استفاده از اتوبوسهاي بليتي هستند، از چنين وضعيتي ابراز نارضايتي ميكنند، چراكه در بسياري اوقات، پس از عبور هفت دستگاه اتوبوس ريالي و گذشت نزديك به يك ساعت، تنها يك اتوبوس قديمي بليتي از ايستگاه ميگذرد كه سيل مسافران به سوي آن هجوم ميبرند.
در اين حال، برخي مشاهدات از تمايلات برخي مسئولان خطوط براي فعاليت بيشتر اتوبوسهاي ريالي بخش خصوصي به بهانه اصل 44! حكايت دارد، به گونهاي كه به رغم وجود اتوبوسهاي بليتي، به دلايلي مانع تردد آنها و سوار كردن مردم توسط آنها ميشوند.
در پايان اين گزارش آمده است: در حالي كه مديرعامل شركت واحد اتوبوسراني تهران از كمبود 4500 دستگاه اتوبوس براي رساندن آن به ده هزار و پانصد دستگاه سخن ميگويد، افزايش جمعيت، افزايش ترافيك در نيمه دوم سال و افزايش مشتريان شركت واحد به دليل سهميهبندي از جمله عوامل مشهودتر شدن كمبود اتوبوسها به شمار ميرود.
اكنون جاي اين پرسش باقي است؛ در حالي كه همه مسئولان از هدفمند شدن يارانهها سخن ميگويند، آيا حتي رايگان كردن استفاده از اتوبوسهاي شهري كه افراد صرفا از آنها براي نياز استفاده ميكنند، يكي از مصاديق بارز هدفمند كردن يارانهها نيست؟
به گزارش خبرنگار «تابناك»، راهاندازي خط BRT توسط شهرداري در شهر تهران كه براي كاهش ترافيك و رفتوآمد خودروهاي شخصي انجام گرفته، تا اندازهاي موفق بوده، به گونهاي كه به رغم افزايش تدريجي تعداد اتوبوسهاي اين خط كه ميدان آزادي را به تهرانپارس متصل ميكند، با استقبال زياد شهرونداني كه از اين راه تردد ميكنند، همچنان نياز به افزايش دوباره اتوبوسهاي آن احساس ميشود.
آن دسته از شهروندان تهراني كه اكنون برنامه خود را با رفتوآمد از اين خطوط تنظيم كردهاند، رضايت نسبي از سرعت رسيدن به مقصد و كاهش اتلاف وقت خود دارند، اما آنچه بايد مورد توجه مسئولان از جمله وزارت كشور قرار گيرد، ياري كردن شهرداري تهران در اجراي كامل طرح BRT است.
به نظر ميرسد اجراي كامل اين طرح با ايجاد ايستگاههاي مخصوص و تهيه و تردد اتوبوسهاي چپدر كه ويژه طرحهاي BRT است، ميتواند رضايت بيشتر شهروندان را به دنبال داشته باشد. هرچند اكنون شهرداري و اتوبوسراني تهران، اقدام به افزايش تعداد اتوبوسهاي اين طرح كردهاند، به گونهاي كه اين طرح با حدود 130 دستگاه اتوبوس آغاز شد و هماكنون به 230 دستگاه رسيده است و هنوز هم نياز افزايش آن وجود دارد، اما مشكل اين است كه سازمان اتوبوسراني براي پاسخگويي به نياز استفادهكنندگان از اين طرح، مجبور به استفاده از اتوبوسهاي خطوط ديگر اتوبوسراني شده و همين امر، نارضايتي مسافران خطوط ديگر را سبب گشته كه زيبنده شهرداري و وزارت كشور كه بنا بر تبصره 13 مسئول افزايش و گسترش ناوگان حملونقل عمومي شهر هستند، نيست.
از سوي ديگر، ايجاد خطوط ويژه BRT موجب شده تا ديگر اتوبوسهاي شركت واحد، مجوز رفتوآمد در اين خطوط را نداشته باشند و در مسير پرترافيك تردد كنند كه اين هم نارضايتي برخي ديگر از شهروندان را سبب شده، براي همين به نظر ميرسد بايد براي اين مهم هم تصميمي گرفته شود؛ مثلا اين قبيل اتوبوسها، از خيابانهاي موازي با شمال يا جنوب خيابانهاي آزادي و انقلاب كه كمترافيكتر هستند، رفتوآمد كنند.
اين گزارش ميافزايد: شهروندان تهراني در نقاط گوناگون شهر از كمبود اتوبوسهاي بليتي و صفهاي طولاني براي سوار شدن بر آنها ابراز نارضايتي ميكنند.
اين در حالي است كه تبليغات گسترده ستاد تبصره 13 درباره ورود صدها دستگاه اتوبوس به ناوگان اتوبوسراني تهران در مناسبتهاي گوناگون، اين پرسش را به وجود آورده كه علت كمبود اتوبوس در خطوط چيست؟
هرچند ابتكار ورود اتوبوسهاي ريالي كه خلوتتر و داراي امكانات و تسهيلات بيشتري است، براي جذب قشري از شهروندان و تشويق آنان به استفاده نكردن از خودرو شخصي مناسب است، مشتريان اصلي شركت واحد كه به دلايل گوناگون از جمله لزوم پياده شدن در ايستگاههاي خاص يا هزينه اتوبوسهاي ريالي، مايل به استفاده از اتوبوسهاي بليتي هستند، از چنين وضعيتي ابراز نارضايتي ميكنند، چراكه در بسياري اوقات، پس از عبور هفت دستگاه اتوبوس ريالي و گذشت نزديك به يك ساعت، تنها يك اتوبوس قديمي بليتي از ايستگاه ميگذرد كه سيل مسافران به سوي آن هجوم ميبرند.
در اين حال، برخي مشاهدات از تمايلات برخي مسئولان خطوط براي فعاليت بيشتر اتوبوسهاي ريالي بخش خصوصي به بهانه اصل 44! حكايت دارد، به گونهاي كه به رغم وجود اتوبوسهاي بليتي، به دلايلي مانع تردد آنها و سوار كردن مردم توسط آنها ميشوند.
در پايان اين گزارش آمده است: در حالي كه مديرعامل شركت واحد اتوبوسراني تهران از كمبود 4500 دستگاه اتوبوس براي رساندن آن به ده هزار و پانصد دستگاه سخن ميگويد، افزايش جمعيت، افزايش ترافيك در نيمه دوم سال و افزايش مشتريان شركت واحد به دليل سهميهبندي از جمله عوامل مشهودتر شدن كمبود اتوبوسها به شمار ميرود.
اكنون جاي اين پرسش باقي است؛ در حالي كه همه مسئولان از هدفمند شدن يارانهها سخن ميگويند، آيا حتي رايگان كردن استفاده از اتوبوسهاي شهري كه افراد صرفا از آنها براي نياز استفاده ميكنند، يكي از مصاديق بارز هدفمند كردن يارانهها نيست؟